Menu
Home
News
Portrait
Voyages
Photos
Planification
Tables du monde
Liens
Contact


Voordat je het weet! Version imprimable
Ecrit par Antoinette   
17-05-2008
Van alle tekenen die er zijn krijgen wij er viertien te zien. Vanochtend om 07.00 aangekomen en zo´n twee uurtjes later zitten we al in een 6-persoonsvliegtuigje om over de Nasca Lines te vliegen. Het is zo snel gegaan dat ik het zelf amper kan bijbenen, maar terwijl we van de grond afkomen geeft mijn rond draaiende maag aan dat het toch echt waar is. Om iedereen een goed zicht te geven vliegt de piloot bij elk figuur op 45 graden door de lucht en dat beide kanten op. Het is echt super om al de figuren volledig te zien, maar ik ben ook wel een beetje blij dat we na zo´n 40 minuten weer landen. Van al dat schuin vliegen gaan je organen namelijk flink van door de war, dus met een Inka Cola in de hand proberen we alle indrukken te verwerken en geven we onze lichaam wat welverdiende rust.

De Nasca lijnen werden gemaakt doordat men de zwarte bovenlaag van de grond verwijderde om zo de zandkleurige laag te laten zien. Met welk materiaal en voor welke reden weet men nog steeds niet. Natuurlijk bestaan daar genoeg theorieën over, variërend van dat deze lijnen een onderdeel van bepaalde rituelen waren tot het gebruik van deze lijnen als communicatie middel met buitenaardse wezens. Wat het ook is, het is zeker imposant. De kleinste is 35 meter en het figuur Alcatraz is het grootst met 280 meter. Terwijl dit alles inzinkt worden we gestrikt om met een excursie mee te gaan naar de Chauchilla begraafplaats. We willen daar toch al naar toe, want als het goed is kan je op deze plek in de woestijn overal delen skelet en mummies zien. Dat valt een beetje tegen, want inmiddels zijn alle botten bij elkaar geraapt en liggen ze netjes tentoongesteld in een open graf. Zoals het hoort natuurlijk, maar toch minder spectaculair dan wat we hadden verwacht te zullen zien. In één dag hebben we alles gedaan wat we willen doen en dus gaan we snel verder, op weg naar een plek waar we kunnen relaxen...

Huacachina, de oase in de zandduinen bij Ica. Amper een dorpje te noemen, sinds het bijna volledig bestaat uit restaurants en hotels, maar super aantrekkelijk voor de toerist. Je kan er namelijk zandboarden of met een mega grote dune buggie jezelf over de duinen laten rijden. Wij doen uiteindelijk geen één van beide. Dat komt namelijk omdat we op de eerste dag achter ons hotel een duin op lopen, wat veel gemakkelijker klinkt dan het is. Elke stap die je doet is namelijk maar een halve, omdat je door het zand gewoon weer naar beneden glijdt. Het zand is ook niet heerlijk koel, maar aan de warme kant dus lang uitrusten is ook niet erg fijn. Al afvragend waar in vredensnaam mijn conditie is gebleven kom ik uiteindelijk boven waar ik van het uitzicht kan genieten met de wetenschap dat naar beneden gaan veel gemakkelijker is. Als kleine kinderen rennen, vliegen en springen we dan ook stukken naar beneden. Er staan tranen in mijn ogen van het lachen die helaas snel veranderen in echte toen mijn voetjes het zand aanraakte die al de hele morgen in de zon had liggen bakken. Van schrik beland ik op mijn kont, omdat mijn voeten na enkele meters het signaal brand geven. Dan wordt het toch een stuk minder leuk en ik ben dan ook blij als we van het zand af zijn. Na deze ervaring laten we de duinen maar verder met rust en vermaken we ons zelf met een boekje aan het zwembad!! Wel zo relaxed!

< Précédent   Suivant >
Position actuelle

Cossonay, Suisse


En ligne
Il y a actuellement 19 invités en ligne
   Home arrow Voyages arrow Pérou 2008 arrow Voordat je het weet!